بیان الارشاد
- بخش ۱ - بسم الله الرحمن الرحیم
- بخش ۲ - در نعت حضرت سید المرسلین(ص)
- بخش ۳ - آغاز سخن
- بخش ۴ - در توحید فرماید
- بخش ۵ - در شرح دل فرماید
- بخش ۶ - دربیان و شرح عقل فرماید
- بخش ۷ - در شرح عشق فرماید
- بخش ۸ - در شرح نفس فرماید
- بخش ۹ - نباید بود ازو غافل زمانی
- بخش ۱۰ - در بیان ایمان و اسلام
- بخش ۱۱ - در بیان و شرف علم فرماید
- بخش ۱۲ - در بیان مرد دین و شرح پیر فرماید
- بخش ۱۳ - در بیان نمایش و روش و کشش
- بخش ۱۴ - درونش از دو عالم فرد باشد
- بخش ۱۵ - در بیان خرقه ارادت فرماید
- بخش ۱۶ - در بیان ریاضت فرماید
- بخش ۱۷ - در بیان رعایت ادب فرماید
- بخش ۱۸ - در بیان نصیحت و نگاهداشت صحبت
- بخش ۱۹ - در تحقیق صحبت فرماید
- بخش ۲۰ - در تحقیق مقامات اهل سلوک
- بخش ۲۱ - در بیان اقسام اهل ایمان
- بخش ۲۲ - در بیان نیستی و «موتواقبل ان تموتوا»
- بخش ۲۳ - در تحقیق و بیان ارواح خاص الخاص
- بخش ۲۴ - در توحید و در بیان آنکه باب توبه نبندد که موجب ختم ولایت نباشد
- بخش ۲۵ - در بیان قوتهای معنی
- بخش ۲۶ - در بیان مواظبت بریاضت و چهار اربعین و کیفیت آن
- بخش ۲۷ - در دستور اربعین اول فرماید
- بخش ۲۸ - در بیان اربعین ثانی
- بخش ۲۹ - در اربعین ثالث فرماید
- بخش ۳۰ - در بیان دستور اربعین رابع
- بخش ۳۱ - در بیان سماع و کیفیت آن
- بخش ۳۲ - در بیان شاهد بازی و اینکه شاهد بازی که را مسلم باشد
- بخش ۳۳ - در بیان اولیائی که تحصیل علم کرده باشند و اولیائی که امی باشند
- بخش ۳۴ - در شرح کشف اولیاء
- بخش ۳۵ - در مناجات و ختم کتاب فرماید
- بخش ۳۶ - تاریخ نظم کتاب