مختارنامه
- باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- باب دوم: در نعت سیدالمرسلین صلّی اللّه علیه و سلّم
- باب سوم: در فضیلت صحابه رضی الله عنهم اجمعین
- باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
- باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید
- باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
- باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
- باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا
- باب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگی
- باب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح دارد
- باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان
- باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود
- باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق به
- باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار
- باب پانجدهم: در نیازمندی به ملاقات همدمی محرم
- باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن
- باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن
- باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن
- باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن
- باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن
- باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن
- باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن
- باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
- باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست
- باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
- باب بیست و ششم: در صفت گریستن
- باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
- باب بیست و هشتم: در امیدواری نمودن
- باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق
- باب سیام: در فراغت نمودن از معشوق
- باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد
- باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق
- باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
- باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق
- باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
- باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق
- باب سی و هفتم: در صفت خط و خال معشوق
- باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق
- باب سی و نهم: در صفتِ میان و قدِ معشوق
- باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق
- باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق
- باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق
- باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق
- باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
- باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد
- باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد
- باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
- باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع
- باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه
- باب پنجاهم: در ختم كتاب